Slagerij van Breda/When we will meat again


Toen ik een vriend vroeg mee te gaan naar mijn slager voor een fotoshoot, was deze meteen enthousiast.Ik had de shoot de naam gegeven: “When will we meat again”Grote zinken badkuip, flitslamp en stapels celluloid en, o ja, een fles koffiemelk!
Mijn dochter van 4 moest ook mee omdat haar school vrij was.Op naar de slager.Heb je warm water voor in de badkuip? Ja, pak maar uit de grote ketel. Terwijl het model zich uitkleedde liep het bad vol met warm water en vettige vlekken. Die wij snel verdoezelden met de koffie melk.. Werkt perfect!
Ondertussen heeft mijn dochter haar bikini aangetrokken en bad speeltjes uitgepakt.Op de achtergrond hingen wij een half varken aan de haak ter decoratie. Mijn dochter drukt met haar vinger tegen het halve beest en vraagt aan de slager: is hij dood? He he he antwoordt de slager.

De slager gaat ondertussen weer verder met zijn werkzaamheden en het model het bad in.De slager staat op zijn tenen te werken. En zegt tegen mij: man man, dit is het mooiste varkentje wat ik hier ooit in de kuip heb gehad.Ondertussen maakte ik me wel zorgen of hij zich door deze afleiding niet in zijn vingers zal snijden.

Even later zegt de slager nog: dit is weer eens wat anders dan al dat koude vlees in de kuip!Bij het bepalen van de compositie die ik van te voren bedacht had, wist ik, dit is de opname zoals ik het wilde hebben.Als dank gaven we hem een vergroting waar hij met het model op staat. Deze legde hij met rode oortjes onder de toonbank.

In memoriam Tonny